Emotional Fiddler Gusot. Dahil hindi plantsado ang buhay ng tao. Statistics Unique Visitors: Total Unique Visitors: Outgoing: Total Outgoing: 0 0 42 7434

Articles from Emotional Fiddler

3:30 am | what’s the essence of loving 2006-03-11 22:17:00 One thing for sure, he doesn’t want to hurt anyone.. he just wants to be comfortable enough to breath. Being disturbed spoils my life. It’s not that he doesn’t want to be loved. It’s just that he wants to be not loved for some reasons. He spluttered. He’s not the right guy for this girl and so he had to tell the truth. She has to face the truth, right? He’ll not be always there for her since somebody else may be there for her. His “tol” loves her so deeply that he had to return here in the Philippines: flew off Canada. And even though his “tol” had a girlfriend there in Canada, he still loves her, his childhood best friend. One time, her cousin told him everything that came about. He knew that his “tol” was so sweet to her.. but he is not jealous. Otherwise he’ll stop breathing right now. He’ll be surely happy to know somebody else would care for her. The right person will come at the right time. Wait. ...

no change at all 2006-03-09 22:15:00 6:30 am He didn’t see the change he was expecting yesterday. He became more peculiar than ever but that okay for him. After his classes yesterday, he held a practice for the One-Act Play they are going to present on Monday. He got a hard time directing his groupmates. It was really hard for him to manage them but he enjoys it. * * * 6:30 pm He had a hard time earlier in school. He ran 1.4 km around the oval. He’s head is aching because of the one-act play thing. He can’t understand the lesson in Math. He has an awful lot of things to do. He’ll die someday. * * * 7:05 pm He wants to be free now. * * * 11:15 pm The most impeccable thing he think he should do is to blog right now. He has been in front of a computer for straight five hours. His fingers are shivering right now because of overuse. His body is still exhausted due to the busy day. Lately, he has been reading somebody else’s blog and wondered why people tend to be insecured with life. Just like him ...

12:00 am | random thoughts 2006-03-08 22:14:00 He is still awake. And he is not considering sleep as a must. He just wants to be happy. He doesn’t want to keep the burdens inside him but they really are deeply engraved upon. He thinks that it would be another day of unexpected and explicit yet dull moments. He is still awake and he seems to be waiting for something he doesn’t know really. He is just sitting in front of a magical screen, still ticking keys. He doesn’t know what to do. Beside him is his bed and he cannot deny the fact that he wants to lie down on it. Kinda tempable. Crucial! He doesn’t want to go to sleep and he doesn’t want to dream of crucial situations. It’s just like having a perfect score in a Math quiz or solving a boardwork in Chemistry or Physics. He loves Physics but hates Chemistry. He loves Geometry but hates College Algebra. He loves English more than any subject in the world. He loves literature even though he’s not reading a book lately. He misses those times in ...

9:45 pm | the return of the blue fire 2006-03-07 22:13:00 Here he is again: staring at a magical screen with lots of rants inside him, striking keys to enter letters and to construct drivels. He is thinking that this blog thing would be better if he will speak in third person since he already has a freak-out about always using the first person. He is sitting there with a radio beneath him listening to oldies. He is a type of a fifteen-year-old teen with lots of thoughts inside out. He loves writing but doesn’t like writing at all; he prefers blogging than writing. Why? Because on writing, his left hand is totally tormented due to the tight grip, while on blogging, ten fingers are working for him and they do not give up easily since there is no grip thing at all! Well, he is used to be called “weird” by most of his classmates but not by now. He is odd in the sense that he has this idealistic mind (salute to his former Journalism and Research teacher) behind his strong personality (salute to his recent English teacher). What e ...

mga testimonials 2006-02-27 05:11:00 MARY JOY Kwela po kasama itong si Mary Joy at kahit na ayaw niya talagang aminin alam namin na may gusto talaga siya kay Raymond. Pero as of now, crush niya si L. Oops! Baka sabihin niya binubuko ko siya… so itago na lang natin sa pangalang Lorenzo… ayan… siguro naman hindi niyo na makikilala yung crush niya. Nung one time na nakita ko si Lorenzo sabi ko bagay sila ni Mary Joy. Wahaha! Di bale, pag nakita ulit natin si Lorenzo, lalapitan ko na siya and I will introduce him to you… o diba! Matalino po itong taong ito… masipag hindi gaya ko… ngunit gaya ko adik ito sa computer. Araw-araw po siyang laman ng Study Net… ay hindi na ba? Nagbago ka na nga pala! Pero adik pa rin yan. Siya nga pala. Pag nagigipit ako parating nadiyan yan para magbigay ng panghulog na limang piso! Palibhasa sino pa ba ang magtutulungan e di mga adik na mismo… pero mas adik talaga siya. Love nga pala niya ang Harry Potter… kelan kaya ang Movie ng Book 5? Hmmmph… Antukin din siya minsan… para ...

ako bilang ako 2006-02-22 05:08:00 I am Jonell B. Estillore. Fifteen years old lang pero sabi ng karamihan matured na daw ako. Masyado kasing open ang isip ko sa kung ano-anong klase ng bagay. Sino nga ba ako? I can say that I am a moody person. It is evident in my everyday attitude towards everybody. Makulit daw ako… minsan naman sentimental masyado sanhi na rin ng mga kaganapan sa buhay ko. Sabi naman ng isang teacher ko, strong person daw ako. Sabi naman ng isa pa, idealist daw ako. Sabi naman ng iba magaling daw ako sa English. Sabi naman ng iba magaling daw ako magsulat. Sabi naman ng iba mahirap daw akong pakitunguhan. Sabi naman ng iba weird daw ako. Ha? Medyo nakakainsulto yung word na iyon para sa akin pero I am used to it naman kaya ok na sa akin na tawaging weird. Bakit mo nga naman tatawaging weird ang isang taong–makulit na tulad ko… mahilig mag-isip… mahilig magbasa… mahilig manood ng Encantadia… mahilig pumuna… mahilig sumabat sa English teacher… mahilig mag-ayos ng grammar at tenses… ma ...

isang guwardiya-sibil na kilala ni crisostomo ibarra 2006-02-10 22:12:00 Grabe naman itong linggong ito.. ang dami na rin palang nangyari. Sunud-sunod ang mga pangyayari. Nang dahil lang sa Choral ang daming nangyari. Tapos ngayon may kalaban pa kaming guard. Siya rin yung dati e. Nung first year ako. Yoko nang alalahanin yun. Pero ngayon lalaban ako. Kung noong first year hindi ako makakilos ngayon sigurong third year na ako e makakapagsalita na ako. Kagabi kasi nangyari, diba? Sinaraduhan kami ng guard ng gate nung lalabas na kami. Ano kaya yun? ...

talaga nga naman 2006-02-10 05:14:00 Grabe naman itong linggong ito.. ang dami na rin palang nangyari. Sunud-sunod ang mga pangyayari. Nang dahil lang sa Choral ang daming nangyari. Tapos ngayon may kalaban pa kaming guard. Siya rin yung dati e. Nung first year ako. Yoko nang alalahanin yun. Pero ngayon lalaban ako. Kung noong first year hindi ako makakilos ngayon sigurong third year na ako e makakapagsalita na ako. Kagabi kasi nangyari, diba? Sinaraduhan kami ng guard ng gate nung lalabas na kami. Ano kaya yun? ...

isang tol 2006-02-04 22:11:00 6 am. Halos hindi ako nakatulog kakaisip sa isang tao: si Brian–ang utol ko. Ang taong sobrang curious na talaga ako kung ano ang hitsura niya at kung gaano ba niya talaga kagusto si Shakespeare. We really have similar traits, personalities, and habits. Mahilig kaming magsulat. Ayaw namin sa Cueshe. At higit sa lahat, pareho kaming torpe. And we’re in love with the same girl. Nung una dapat nagkita na talaga kami, e. Noong Dec. 26, 2005, magkikita-kita dapat kaming tatlo. Hayz. Iyon din kasi yung araw na may imi-meet akong person na nakilala ko sa phone. Ang kaso noon e hindi pumunta si Pamela. At kung hindi ko sana sinabi dun kay Chris (yung taong imi-meet ko) yung suot at hitsura ko e di sana matataguan ko siya. Masyado kasi akong naging honest noong araw na iyon, e. Siguro kung pinagmasdan ko muna kung sino ba itong imi-meet ko, e di sana naghintay na lang ako dun sa meeting place naming tatlo. At bakit ko ba iyon hindi ginawa. Malamang nandoon siya sa Marks noong mismon ...

isang kagimbal-gimbal na pangyayari 2006-02-04 22:11:00 Sa umpisa’y masaya ang naging practice namin ng Choral ngunit nahantong ito sa isang kagimbal-gimbal na pangyayari sa roofdeck. Inabot kami ng pagtatalukbong ng araw at gabi. Napakalamig sa roofdeck at patunay na rito ang aking panginginig habang nag-uusap-usap kaming mga leader. 7 pm. Masyado nang malamig sa labas kaya pumasok na kami sa loob. Nagkaroon ng isa na namang open forum. At sa tagpong iyon ay ako ang nakasalang. Nagdrama ako ng kung ano-anong bagay na nauwi sa pagbubuntong ko ng inis kay Aiko. Habang nagsasalita ako ay umiiyak na ang ilan tulad nina Brenn, Randy at Jeff. Hindi ko alam kung bakit sila umiiyak ngunit sigurado akong wala iyong kinalaman sa mga sinasabi ko sa mga sandaling iyon. Nasa tabi ko noon si Mark Renan at napansin kong nanlalamig siya. Patuloy pa rin ako sa pagsasalita nang bigla na lang nangyari ang hindi ko kailanman inasahan. Nanginig nang nanginig si Mark hanggang sa hindi na siya halos makahinga. Hindi niya nagawang buksan ang kanyang mga kam ...

isang pagtangis 2006-02-02 22:09:00 Naka-online ako noong isang araw nang bigla siyang nag-PM sa akin. Sabi niya, tumawag daw ako sa kanya nang 9 pm kapag free na siya. May sasabihin daw siya. Tapos ang sumunod niyang sinabi e tumawag daw ako sa kanya kasi baka iyon na ang huli naming pag-uusap sa YM. Hindi niya raw ako pinipilit kung ayaw kong tumawag. Napaisip ako. Ano ang ibig niyang sabihin? At bakit siya naka-invisible mode? Bakit bigla na lang siyang hindi sumagot sa mga messages ko. Ano ba ang sasabihin niya na kailangang sa phone pa? Aalis ba siya kaya niya sinabi huling pag-uusap na namin iyon sa phone? Aalis ba siya–yun ang unang pumasok sa isip ko. Sabi ko sa sarili ko, tatawag siguro siya para magpaalam. May ipapagawa sana ako sa’yo… Teka, hindi ko kasi alam kung paano sasabihin sa’yo… Teka, ano ba muna pagkakakilala mo sa’kin?… E, bakit mo ko itinuturing na espesyal e hindi mo pa nga ako nakikita… Pwede bang… Pwede bang layuan mo na ako?… Ayok ...

isang pagkulog, isang pag-utot 2006-01-29 22:09:00 NOTE: isa itong kathang-isipIsang award na siguro ang maibibigay sa akin: The Most Absence Award, sa sobrang dalas kong pagliban sa paaralan namin. Kada isang araw sa isang linggo ay mayroon akong panahon na liliban. Iniisip ng iba na tinatamad lang ako. Iniisip naman ng iba na trip ko lang ang madalas kong pag-absent. Ang palagi kong dahilan: masakit ang ulo, nilalagnat, o dili’y kailangan kong magbantay sa ospital sa tuwing may nangyayari sa aking nanay. Ang hindi nila alam ay ang tunay na dahilan kung bakit panay ang pagliban ko sa paaralan: may sakit ako at may taning na ang aking buhay. Madalas akong lumiban hindi dahil ayaw kong pumasok kundi dahil ginugugol ko ang mga sandaling iyon sa pagpunta-punta sa ospital sa pag-asang makakaahon ako sa sakit kong ito. Ngunit sa kabila ng lahat ay may taning na pala ang aking buhay. Kung gaano pa katagal ang maaari kong gugulin sa mundong ito, hindi ko alam; at wala akong balak na alamin sapagkat alam kong makakasakit lang iyon ng aki ...

isang pangungulila 2006-01-29 22:08:00 I really miss Mint. Kagabi nga, hinahanap-hanap ko siya sa AFP theater; nagbabakasakali akong manonood din siya ng play. Pero paano mo naman hahanapin ang taong ayaw magpakita sa iyo? Ni hindi ko nga alam kung ano ba talaga ang hitsura niya. Ilang katangian lang ang alam ko tungkol sa kanya. Inaamin ko na hinahanap-hanap ko talaga siya. Kahit na alam kong magkikita rin naman kami soon e panay pa rin ang pag-iisip ko tungkol sa kanya. Mahirap kaligtaan ang taong mahalaga sa iyo. Ngunit parang nawawalan na ako ng pag-asang may pakialam pa rin siya sa akin. Tila unti-unti nang nawawala ang lahat. Nagulat nga ako noong binati niya ako kahapon. Hindi ako sumagot. Wala lang. Bakit hindi man lang siya tumatawag? Ano na ba ang nangyayari sa kanya? Hindi ako ang tatawag sa akin. Dapat siya. Tinitiis ko na lamang ang lahat lalo na sa thought na hindi siya tumatawag. Nami-miss ko na talaga si Mint pero okey lang naman ako, e. Maraming tao sa tabi ko na may pakialam sa akin. Hindi gaya niya na mal ...

isang matuturan sa iyong isinulat 2006-01-29 22:08:00 Katatapos ko lang mabasa yung last post mo. At kahit na hindi ko masyadong naintindihan ung mga nipagsasabi mo e lam ko ung feeling na magkaaway kayo dahil sa mismong kababawan niyo pareho. I encounted that kind situation wherein naging mababaw ako sa lahat ng bagay. Siguro hindi mo alam kasi lately lang tayo naging magkaibigan pero kung alam mo lang, alam ko ang feeling ng pagiging mababaw. Pero after all, nakapag-move on na rin naman ako e. Kahit hindi ako totally nakapag-move on e kahit papaano nalagpasan ko na yang bagay na iyan. Dati konting bagay lang nagagalit na ako. Lahat na yata ng taong nakapaligid sa akin noong tinatawag akong mababaw. Pero ngayon hindi na. I have overcomed that. Kaya kung ako sa’yo be strong. Tulad ko nung una iniiyakan ko ang mga bagay-bagay. I can’t blame you sa pag-iyak mo kasi maging ako, alam mo naman, umiiyak din lalo na kapag masakit yung mga nangyayari. Be strong. Kasi kahit ano pa man ang mangyari, nalalagpasan mo rin yan. It is enough ...

isang kaarawan ng isang walang alam 2006-01-28 22:07:00 alas-dose n. nagrere-install p kc ako ng encarta. kc nung una ko tong nihiram kay michelle e napagtripan kong i-uninstall kaya ito ako ngayon naghihintay p ng ilang minuto pa o kaya siguro one hour. kasi naman ano pa ba ang masasabi ko. i am still 14 kasi nga 6 am daw ako nipanganak so paggising ko maya e 15 n po ako. hirap ng tumatanda. malungkot ang bday ko, no. kala niyo lan siguro masaya. bakit kasi hindi ko kasama ang mga mahal ko sa buhay, e. aba! matuloy kaya ung pagpanood ko ng play mayang gabi? nakadepend kc kay joan yan e, sna tumawag siya maya, pra nga makapunta kmi.. aba! kasal n nga pla maya ng pinsan ko s batangas. second reading ako doon. maya luwas sina lola at tita para sa kasal nga ni koya boyet. e yaw ko nmn tlg pumunta don. saka isa p e d ko nmn danun k-close ung mga pinsan kong iyon kc nga d nmn cla mdalas d2 s pasig. oo, excited ako makapanood ng play maya pero s ngayon lumuluwa n po ung mta ko s kaka-computer. bisyo n to. gusto ko n tlg mahiga. eto nga nakapikit ...